Seçimler ve Türkler
Kesin tarih Başbakan Gordon Brown açıklayınca netleşecek ama Britanya’nın Mayıs ayında yapılacağı belli olan seçim atmosferine çoktan girdiğini belirtelim hemen sözün başında.
Siyasi partiler seçim kampanyalarını Ocak ayından itibaren zaten başlatmışlardı.
Son yapılan kamuoyu yoklamalarının iktidara en yakın parti olarak gösterdiği Muhafazakar Parti’nin lideri David Cameron, daha yılın ilk günlerinde bilboardlarda 2010’u “Değişim Yılı” ilan etmişti bile.
Cameron liderliğindeki Muhafazakar Parti’nin seçimde ipi önde göğüsleyeceği konusunda fazla şüphe yok ama tek başına iktidar olacağı beklentisi biraz tartışmalı…
Tartışmalı, çünkü üç seçim kazanıp, on üç yıldır ülkeyi yöneten iktidar yorgunu İşçi Partisi’nden memnun olmayan seçmenlerin gideceği ilk adres, bir başka parti gibi görünüyor; Liberal Demokrat Parti.
Seçimlerin anahtar partisi de Liberal Demokrat Parti olacak gibi bu durumda.
Parlamentoda temsil edilen üç büyük partinin de tek başına iktidar şansının düşük olması, sandığa ilginin az olduğu Britanya’da seçmeni daha değerli hale getiriyor.
Bu durum da hemen bütün partileri seçim sürecinde farklı bir göçmen politikası izlemeye yöneltiyor.
Her oy’un daha bir değer haline gelmesi, seçim kampanyalarını erken başlattığı gibi, siyasi partilerin göçmen kökenli seçmenlere özellikle seçim dönemlerinde yakınlaştırdığını gösteriyor.
Göçün durdurulmasını savunan, yabancı düşmanlığını ve ırkçılığını gizlemeyen İngiliz Ulusal Partisi BNP’nin bile seçim öncesi (daha çok kapatılma korkusuyla elbette) tüzük değişikliğine gidip, Hindistan doğumlu bir Sih olan Rajinder Singh’i üye yapması, kısmen de olsa oy ile ilgili bir durum.
Türkiye karşıtlığını saklamayan Philip Hollobone’nin başını çektiği bir gurup Muhafazakar Parti milletvekilinin –üstelik seçim sürecidir demeden- daha iki hafta önce parlamentoda Türkiye karşıtı oy kullanması Muhafazakar Parti’nin göçmenlere bakışında hala soru işaretleri olduğunu düşündürtüyor.
İktidar partisinde de durumun çok farklı olduğunu söylemek yanlış olur. Sol geleneği savunduğu ve “genleri”yle uyuştuğu halde İşçi Partisi göçmen karşıtı bir parti değil. İspatlayamayacağım ama bizzat tanık olduğuma inanmanızı istediğim kimi olaylara bakarak söyleyebilirimki, seçimlerde aday olan göçmenlere bu partide de bakış çok farklı değil.
Çizdiğim bu olumsuz tabloya rağmen seçim takvimi ile birlikte milletvekilleri başta olmak üzere İngiliz politikacılarda Türklere yakın durma çabası gözden kaçmıyor.
Özellikle de son günlerde İngiltere’deki Türk kuruluşlarının kapısını hemen her partiden politikacılar sık sık çalıyor ve açıkça oy istiyor.
İstenenler oyla sınırlı kalmıyor, Türklerin yoğun olduğu bölgelerde seçim kampanyalarını da Türk kökenli göçmenler sürüklüyor.
Demem o ki, biraz gecikmeli de olsa siyasi partiler Türk potansiyelini keşfetti artık.
Özellikle İşçi Partisi ve Muhafazakarlar, Londra yerel yönetimlerindeki Türk nüfusunun etkisinin çok iyi farkındalar.
Oysa, yakın tarihe kadar etnik toplumlar söz konusu olduğunda, siyasi partilerde Türk toplumunun esamesi bile okunmazdı.
Etnik toplumlara bakışını netleştirememiş olan Muhafazakar Parti içinde kurulan ilk derneğin “Muhafazakâr Türkler Birliği” olduğunu hatırlatmakta yarar var.
Partilerin Türkler’i keşfi ile Türk toplumunun siyasi partilerin önemini farketmesi aynı dönemlere rastlar.
Bunda da, Yasemin Brett, Ayfer Orhan, Nilgün Canver, Meral Ece, Evrim Laws ve Muttalip Ünlüer gibi birkaç belediye meclis üyesinin şahsi gayretlerinin etkisi var şüphesiz.
Bugün, Londra’nın Enfield, Hackney, Haringey, Islington ve Southwalk belediyelerinde Türk kökenli belediye meclis üyelerininin ulaştığı sayı yabana atılamayacak bir noktaya gelmiş durumda.
İngiliz politikacıların Türklerle yakınlaşmasının arka planında oy hesapları yatıyor.
Muhafazakar Parti liderinin “Değişim Yılı” ilan ettiği günlerde aynı parti milletvekillerinin, Türkiye’nin AB üyeliğine karşı duruşları bu seçim arefesinde Türk seçmenin tercihini bakalım nasıl etkileyecek?
Göreceğiz.
